مسأله 353 - اگر از مردى كه مريض نيست آبى بيرون آيد كه يكى از سه نشانه‌اى را كه در مسأله پيش گفته شد داشته باشد و نداند نشانه‌هاى ديگر را داشته يا نه ، اين آب حكم منى ندارد پس اگر مشتبه شود به منى و غير بول اگر وضو داشته چيزى بر او واجب نيست و اگر وضو نداشته بايد وضو بگيرد ، و اگر مشتبه شود به بول و غير آن و استبراء از بول قبل از وضو نكرده باشد بايد وضو بگيرد ، ولى اگر مردد باشد بين بول و منى يعنى بداند يا بول است يا منى بايد جمع نمايد بين وضو و غسل . مسأله 354 - مستحب است انسان بعد از بيرون آمدن منى بول كند و اگر بول نكند و بعد از غسل رطوبتى از او بيرون آيد كه نداند منى است يا رطوبت ديگر حكم منى دارد . مسأله 355 - اگر انسان جماع كند و به اندازهء ختنه‌گاه يا بيشتر داخل شود ، در زن باشد يا در مرد ، در قُبُل باشد يا در دُبُر ، بالغ باشند يا نابالغ اگر چه منى بيرون نيايد هر دو جنب مىشوند . مسأله 356 - اگر شك كند كه به مقدار ختنه‌گاه داخل شده يا نه غسل بر او واجب نيست . مسأله 357 - اگر نَعوذُ بِاللّه حيوانى را وطى كند يعنى با او نزديكى نمايد و منى از او بيرون آيد غسل تنها كافى است ، و اگر منى بيرون نيايد چنانچه پيش از وطى وضو داشته باز هم غسل تنها كافى است و اگر وضو نداشته احتياط واجب آن است كه غسل كند وضو هم بگيرد . مسأله 358 - اگر منى از جاى خود حركت كند و بيرون نيايد يا انسان شك كند كه منى از او بيرون آمده يا نه غسل بر او واجب نيست . مسأله 359 - كسى كه نمىتواند غسل كند ولى تيمم برايش ممكن است بعد از داخل شدن وقت نماز مىتواند با عيال خود نزديكى كند در صورتى كه ترس داشته باشد كه اگر نزديكى نكند به حرام بيفتد يا براى او ترك آن مشقت و حرج داشته باشد چه نزديكى براى زيادى ميل به آن و يا براى لذت بردن باشد .